วันพฤหัสบดีที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552

เพื่อน (สำคัญเสมอ)

คัดลอกจากสมุดเยี่ยมของโรงเรียน

จะจากกันแล้วสินะ จะต้องแยกย้ายกันไป พบเจอสิ่งใหม่ใหม่ของ วันข้างหน้า รู้ไหม นอกจากใบ รบ.หนึ่งใบที่ได้มา ยังมีมิตรภาพล้ำค่า ที่วันเวลาแถมมา แบบไม่รู้ตัว เร็วนะเทอว่ามั๊ย ไม่น่าเชื่อว่าเวลา ผ่านไปเร็วแบบนี้ เรียน เล่น เที่ยว เผลอแปปเดียว สามปี แต่คล้ายกับว่าวานนี้ เราเพิ่งเจอกัน เทอรู้สึกอย่างไรฉันรู้ เพราะที่เทอรู้สึกอยู่ คงเหมือนกับฉัน ไม่เป็นไรหรอกนะ ถึงเราจะต้องจากกัน แต่เชื่อสิ ความเป็นเพื่อน ของเรานั้น จะอยู่ข้างกันตลอดไป ไม่ต้องรีบลุก เหมือนทุกเช้า เสื้อนักเรียนตัวเก่า แขวนข้างฝา ได้ปิดเทอม ก็ดีแล้วนิน๋า อุตส่าห์รอวันนี้ มาตั้งหลายปี แต่ทำไมหัวใจ กลับเหงาเหงา เสื้อนักเรียนตัวเก่า เปรอะเปื้อนสี ลายมือใครเป็นใคร ยังจำได้ดี เมื่อวานนี้ยังเฮฮา ร่ำลากัน กลายเป็นเช้าที่ว้าเหว่ กว่าทุกเช้า เสื้อนักเรียนตัวเก่า เหงาเท่าฉัน เคยหยอกล้อเล่นสนุก อยู่ทุกวัน กว่าจะรู้ว่าผูกพันก็วันลา อยากให้วันที่ผ่านลับ กลับย้อนมา ไม่อยากเหงา ว้าเหว่ อย่างนี้เลย พรุ่งนี้จะไม่มี เสียงกระดิ่ง ตอนแปดโมงเช้า ไม่มีใครมาตรวจ เครื่องแต่งกายเรา ไม่มีภาพเก่าๆ ของวันวาน ไม่มีเสียงหยอกเย้า ไม่มีข้าวแกงร้านเก่า ในโรงอาหาร ไม่มีกีฬาสี ไม่มีนิทรรศการ ไม่มีกระดานดำ ไม่มีการบ้านของใคร ให้ลอกอีกแล้ว คงมีแต่คำว่าเพื่อน ที่จะไม่ถูกลบเลือน ไม่ว่าวันไหน วันนี้ วันพรุ่งนี้ และตลอดไป จะถูกบันทึกไว้ ในความทรงจำ ห้องเล็กเล็ก ห้องนี้ มีความรู้สึกดีดีซ่อนอยู่ อบอุ่น สดใสไปทุกอณู ฉันเชื่อว่าเทอก็รู้ เพราะเราอยู่ ห้องเดียวกัน สำหรับคนอื่น มันอาจเป็นแค่ ห้องเรียนเก่าเก่า แต่สำหรับเรา ความหมายมัน มากกว่านั้น โต๊ะเรียน กระดานดำ ความผูกพัน จนอยากบอกเทอว่า "ห้องเดียวกัน(ม.6/1-6/2) สำคัญเสมอ"

1 ความคิดเห็น:

จันทร์เพ็ญ กล่าวว่า...

คิดถึงนิ มี่ สิ ปิ่ม ปอน น็อต จ๋า โบว์ บอย ป้าศรี ป้านก โอ เนี้ยว จอม นภนต์ โอ๊ป แอ็ป แคร์ อ๊อฟ ปู มอส วี และอีหลายๆ คน และอยากให้มีวีดีโอที่แสดงละครปี47 รักทุกคนมาก แป้น 086-9482938