ใครที่จะอยู่เคียงข้างเราจนวันสุดท้าย

คัดลอกมาจากสมุดเยี่ยมโรงเรียน
โดย ฟู่เหยิน 6/8 จำปี'51, วันที่ 2009/03/14 10:06:59
>>>> ความจิง >>>> >>>>แฟน: เราไปกันไม่ได้ / เทอมันหลายจัย / ปล่อยเราไปเถอะ >>>> >>>>เพื่อน: ไม่เป็นไรเว้ย! ช่างแม่ง … มึงยังมีกูอยู่ นะเฟร้ย!! >>>> >>>>-------------------------------------------------------------------------------------------- >>>>แล้ว.... สุดท้าย คงจะรู้ ว่าใครที่จะอยู่เคียงข้างเราจนวันสุดท้าย >>>>หุหุหุ >>>> >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกันที่คอยอยู่ข้างเรา เมื่อเราเสียใจ >>ทะเลาะกับพ่อ และแฟน >> ครั้งหนึ่งยีงจำได้ ว่าใครกันให้ตูลอกการบ้านเลข >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกันคอยให้ตูยืมตังค์ เวลาไม่มีเงิน >>(ทวงจังนะ อิอิ) >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกันเข้าข้างตูฉิบ แม้ว่าตูจะผิดก็ตาม >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกันแอบขโมยเบค่อนร้านหมุกะทะ กับตู >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกันแอบโดดเรียนไปด้วยกัน >>แระไปนนอนเซ็งกะตายอยู่ที่หอ >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกัน ให้ตูคอยเตือนมาเรียนงานประดิษฐ์ (เห้ย >>จะหมดสิทธิ์สอบแระนะ) >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกัน เคยให้ตูบีบมือให้ >>(ปานนี้จะมีใครบีบมือให้ป่ะเนี่ย^๐^) >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกัน โทมาปรับทุกข์ เรื่องแฟนให้ตูฟัง >>(คุยซะหูแชะเรย) >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกันนะ เคยทะเลาะกัน และโหดจัด >>เตะเก้าอี้คาบสุขศึกษา (อย่าโหดเกินไป ) >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครนะ หัวโต๊โต 555+ ปานนี้หัวจะเล็กลงยางนะ >>เอิ๊กๆๆ >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าตูชอบให้มานทำงานให้ตูหน่อย (อ้าว >>ก็แกดันเก่งจัดนี่หว่า เกี่ยวป่าวหว่ะ)...สู้ๆๆนะเฟ้ย ขยันๆๆไว้นะเพื่อน >>เพื่อความฝันของแกและครอบครัวที่ร๊ากของแกไง ก๊ากกกกกกกกกกก เน่าสาดดดด >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกัน แมร่งชอบหลับเวลาเรียนประจำ >>แต่แมร่งคะแนนออกมาดีกว่าตูอีก น้าน เก่งเกินไปแระ >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าใครกัน >>คอยช่วยตูในเรื่องเรียนทุกเรื่องให้คำปรึกษา แม้กระทั่งปรับทุกข์เรื่องแฟน >>เอิ๊กๆๆ ปรึกษากันเอง (ว่างเป็นไม่ได้) >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าเราเคยลอกข้อสอบกัน จนอาจานหมดความอดทน >>(ก็พวกเราลอกไม่เกรงใจอาจานกันเลยนิ บอกให้เบาๆๆหน่อย ก็ไม่ฟังตูเล้ยยยยยยยยย >>อิอิ) >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าพวกเรา ทุกคนเคยร่วมกันทำงานกีฬาสี >>แม้ว่าจะได้ถ้วยแค่ใบเดียวก็ตาม (เส้าใจจิงๆ) >> ครั้งหนึ่งยังจำได้ ว่าฉันเคยมีเพื่อนดีๆๆ อย่างพวกแก >>แม้ว่าวันนี้เราจะไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ในรั้วโรงเรียนเดียวกัน >>แต่ ฉันก็รู้นะ ว่าพวกแก ก็คงจะคิดถึงฉันเหมือนกาน และหวังว่า >>ความเป็นเพื่อนของพวกเรา จะไม่สิ้นสุด เหมือนกับการจบ ม.6 (การจบที่แสนทรหด >>ทรมานใจพวกเรามากสุด ว่าป่ะ) ฉันเพียงหวังว่า เราจะเป็นเพื่อนกันต่อไป >>ไม่จำเป็นต้องคุยกันทุกวัน ไม่จำเป็นต้องเห็นหน้ากันทุกวัน >>แต่เราจะอยู่ในใจของกันและกันเสมอ คิดถึงพวกแกจังเรยยย เพื่อน6/8 T_T

เพื่อน (สำคัญเสมอ)

คัดลอกจากสมุดเยี่ยมของโรงเรียน

จะจากกันแล้วสินะ จะต้องแยกย้ายกันไป พบเจอสิ่งใหม่ใหม่ของ วันข้างหน้า รู้ไหม นอกจากใบ รบ.หนึ่งใบที่ได้มา ยังมีมิตรภาพล้ำค่า ที่วันเวลาแถมมา แบบไม่รู้ตัว เร็วนะเทอว่ามั๊ย ไม่น่าเชื่อว่าเวลา ผ่านไปเร็วแบบนี้ เรียน เล่น เที่ยว เผลอแปปเดียว สามปี แต่คล้ายกับว่าวานนี้ เราเพิ่งเจอกัน เทอรู้สึกอย่างไรฉันรู้ เพราะที่เทอรู้สึกอยู่ คงเหมือนกับฉัน ไม่เป็นไรหรอกนะ ถึงเราจะต้องจากกัน แต่เชื่อสิ ความเป็นเพื่อน ของเรานั้น จะอยู่ข้างกันตลอดไป ไม่ต้องรีบลุก เหมือนทุกเช้า เสื้อนักเรียนตัวเก่า แขวนข้างฝา ได้ปิดเทอม ก็ดีแล้วนิน๋า อุตส่าห์รอวันนี้ มาตั้งหลายปี แต่ทำไมหัวใจ กลับเหงาเหงา เสื้อนักเรียนตัวเก่า เปรอะเปื้อนสี ลายมือใครเป็นใคร ยังจำได้ดี เมื่อวานนี้ยังเฮฮา ร่ำลากัน กลายเป็นเช้าที่ว้าเหว่ กว่าทุกเช้า เสื้อนักเรียนตัวเก่า เหงาเท่าฉัน เคยหยอกล้อเล่นสนุก อยู่ทุกวัน กว่าจะรู้ว่าผูกพันก็วันลา อยากให้วันที่ผ่านลับ กลับย้อนมา ไม่อยากเหงา ว้าเหว่ อย่างนี้เลย พรุ่งนี้จะไม่มี เสียงกระดิ่ง ตอนแปดโมงเช้า ไม่มีใครมาตรวจ เครื่องแต่งกายเรา ไม่มีภาพเก่าๆ ของวันวาน ไม่มีเสียงหยอกเย้า ไม่มีข้าวแกงร้านเก่า ในโรงอาหาร ไม่มีกีฬาสี ไม่มีนิทรรศการ ไม่มีกระดานดำ ไม่มีการบ้านของใคร ให้ลอกอีกแล้ว คงมีแต่คำว่าเพื่อน ที่จะไม่ถูกลบเลือน ไม่ว่าวันไหน วันนี้ วันพรุ่งนี้ และตลอดไป จะถูกบันทึกไว้ ในความทรงจำ ห้องเล็กเล็ก ห้องนี้ มีความรู้สึกดีดีซ่อนอยู่ อบอุ่น สดใสไปทุกอณู ฉันเชื่อว่าเทอก็รู้ เพราะเราอยู่ ห้องเดียวกัน สำหรับคนอื่น มันอาจเป็นแค่ ห้องเรียนเก่าเก่า แต่สำหรับเรา ความหมายมัน มากกว่านั้น โต๊ะเรียน กระดานดำ ความผูกพัน จนอยากบอกเทอว่า "ห้องเดียวกัน(ม.6/1-6/2) สำคัญเสมอ"

ความในใจศิษย์เก่า รุ่น จำปี51

คัดลอกจากสมุดเยี่ยมของโรงเรียนค่ะ อ่านแล้วประทับใจ...
โดย รุ่น จำปี51, วันที่ 2009/03/02 16:17:50

[[[[ไม่มีแล้วร.ร.ระเบียบจัด ไม่มีแล้วจำกัดน้ำเงิน-เหลือง ไม่มีแล้วหนีเที่ยวอยู่ในเมือง ไม่มีแล้วเรื่องเพื่อนที่โรงเรียน ไม่มีแล้วกลุ่มเพื่อนคอยเผื่อแผ่ ไม่มีแล้วเพื่อนแท้ร่สมขีดเขียน ไม่มีแล้วฝ่ายปกครองไล่นักเรียน ไม่มีแล้วชุดนักเรียนเปลี่ยนผิดวัน จะ3ปีหรือ 6ปี ในรั้ว ส.ร. มีความหมายมาก ตั้งแต่วันแรกที่ได้ย่างก้าวสู้รั้วส.ร. สถาบันแห่งนี้ เปงสถาบันที่มีความขลังอยู่ในตัวของมันเอง ผมคนนึงดีใจเสมอที่ได้เรียนที่นี้ ที่นี้มีกิจกรรมต่างๆๆมากมาย สร้างหลายสิ่งให้เกิดพร้อมกับคำว่า เพื่อน แม้บางครั้งจะมีอุปสรรคบ้าง เหนื่อยบ้าง แต่ ส.ร.ก้อสอนให้เรารักความเปงตัวเรา บางครั้งกดระเบียบอาจจะเข้มไปบ้าง พวกเราจะหย่อนไปบ้าง แต่ก้อไม่เคยที่จะลืม ว่า ตัวอักษรที่ปักอยู่บนเสื้อสีขาวชุดนักเรียนหรือเสื้อสีเหลือง กางเกงสีน้ำเงินที่หล่อหลอมพวกเราให้เป็นหนึ่งเดียว น่าเสียดายเพื่อนบางคนที่มีโอกาสได้เข้ามาอยู่นะสถาบันที่มีความหมายแห่งนี้ที่พูดได้อย่างเต็มปากว่า เรา เด็กสุราษฎร์พิทยา หรือเด็กสตรี แต่กลับใช้ความเปงเด็ก ส.ร.อย่างไม่คุ้มค่า ซึ่งความเปงจิงแล้วมันควรจะได้มากกว่าที่ได้ ณ ตอนนี้ แต่ยังไง ณ วันนี้พวกเรากว่า500 ชีวิต ที่ได้ตั้งชื่อรุ่นกันว่า จำปี 51 (ชื่อฟังดูแล้วอาจจะดูเชยไปหน่อย แต่ความหมายดีที่ยากจะลืมเลือนไปได้ ความหมายที่แท้จริงคือ จะจดและจำปี51 ตลอดไป ว่าครั้งหนึ่งพวกเราเปงน.ร.สุราดพิทยาปี51 ขอขอบคุงทุกๆคนที่ทำให้เราได้เปงส่วนหนึ่งของสุราดพิทยาตั้งแต่วันแรกจนถึง ณ วันนี้ วันที่ได้ชื่อว่า เปงศิษย์เก่าสุราดพิทยา จากวันนี้ไปร.ร.ครู-อาจารย์ และสิ่งต่างๆคงเปลี่ยนไปตามกาเวลาของมัน อยากให้รุ่นน้องต่อๆไปช่วยกันรักษาชื่อเสียงความเปงส.ร.ไว้ตลอดไปนานเท่านาน SEE YOU LATTER BYE